تعریف دیکودر (Decoder)
مدار n به که کد ورودی را «باز» می‌کند: فقط خروجیِ هم‌شمارهٔ ورودی ۱ می‌شود. هر خروجی دقیقاً یک مین‌ترمِ ورودی‌هاست.
سه کاربرد مهم:
- انتخاب دستگاه: مثل آدرس‌دهی حافظه — کد آدرس، فقط یک خانه را فعال می‌کند.
- ساخت تابع: دیکودر + یک OR روی مین‌ترم‌های لازم = هر تابع دلخواه.
- دیجیت هفت‌بخشی: دیکودرِ BCD به هفت‌بخشی، رقم را به شکل نمایشی تبدیل می‌کند.
پایهٔ فعال‌ساز وقتی صفر است همهٔ خروجی‌ها را صفر نگه می‌دارد؛ با همین پایه، چند دیکودر کوچک مثل آجر روی هم سوار می‌شوند و دیکودر بزرگ می‌سازند.